Op de middenstip in het Oosterparkstadion, november 2002

Dinsdag 26 november 2002, de telefoon. Hans Nijland, directeur van FC Groningen! 'Je snapt al waarom ik bel', zegt-ie, en inderdaad: in de afgelopen tien jaar heeft er minstens 1 maal per seizoen iemand van de FC gebeld, wanneer we nou eens op die middenstip wilden verschijnen als Pé & Rinus...
Nu was het pas écht belangrijk, want zondag 1 december is er het onvervalste zespunten-degradatieduel met Heerenveen -  de historische noordelijke derby dus. Veel fans ook onder de Friese supporters, werd ons verzekerd.

Overleg, achterban geraadpleegd, en warempel: opeens is er dat gevoel, 'we moeten het gewoon maar eens doen!' Een paar dagen later bezoeken we het stadion, waar iedereen enthousiast is. Hans Nijland zegt zelfs: 'Ik werk hier nu zeven jaar, maar dit is mijn eerste succesje!'

Zondagmiddag 1 december, 14.10 uur: met een brok in de keel kondigt de stadionspeaker ons aan, als volkomen verrassing voor de fans. De tribunes staan in vuur en vlam, maar een succesje is het zeker niet: Pé's gitaarzender reikt niet tot aan de middenstip, en de fans horen alleen flarden van onze zangstemmen.

In de dagen na dit maffe optreden krijgen we veel mailtjes van toch wel enthousiaste fans. 'We konden niks verstaan, maar hebben alles keihard meegezongen', is de algemene teneur. Peter heeft slecht geslapen van deze technische afgang, en we weten weer eens: als je dan eens terugkomt als verrassing-voor-een-kwartiertje, moet je toch hardere eisen aan het geluid stellen...

• Update: in januari 2005 hebben we, samen met Alina, toch nog een keer op de middenstip gestaan, nu tijdens een benefietwedstrijd Groningen-Veendam ten bate van de tsunami-slachtoffers. Weer bagger-geluid, maar wat geeft dat, op zo'n moment!
• Datzelfde weekend stonden we ook nog in De Volkskrant!